شاید یکی از چالش های شما این باشد که اگر حین آموزش دادن سوتی دهید، چطور آن را جمع کنید! حالا این سوتی چه از نوع تپق کلامی باشد، چه از نوع توضیح اشتباه یک موضوع.

ببینید اگر ما بتوانیم جوی دوستانه و راحت را ایجاد کنیم، اصلا از اساس نباید چنین نگرانی داشته باشیم.

در سه حالت است که ما این دلهره را داریم:

۱)زمانی که بخواهیم کاملا بی نقص و بی سوتی ظاهر شویم، در این صورت رفتارمان به ناچار مکانیکی و محتاطانه می شود که اصلا دلچسب نیست.

۲) از خودمان تصویری در ذهن مخاطب ایجاد کرده ایم که واقعیت ندارد. در واقع آنقدر خودمان را بالا بردیم که می ترسیم با یک سوتی با مغز بخوریم زمین!

۳) حالت آخر این است که خودمان زیاد از دیگران ایراد می گیریم و حالت مچ گیری در کلاس داریم. طبیعیست که در این حالت استرس داشته باشیم که یه موقع مچ خودمان گرفته نشود.

.

یکبار سر کلاس یکی از این مدرسان مچ بگیر(۱) داشتم کنفرانس می دادم. حسابی گرم توضیح دادن شده بودم و با آب و تاب داشتم موضوع را می گفتم که استاد میان حرفم آمد و یک غلط املایی از اسلایدم گرفت. گفت البته خانم رزبان “آینه” نه “آیینه”. لبخند زدم و گفتم “درسته، ببخشید”، کتاب کنار دستم بود، سریع بازش کردم و دیدم در کتاب که اتفاقا نویسنده اش هم استادم بود، همین غلط املایی هست! گفتم “استاد چون در کتابتون هم به این شکل نوشته شده تصور کردم که هر دو نوع نوشته می شه!”

استاد مچ بگیر سکوتی طولانی کرد و رنگش عوض شد! ارائه ادامه پیدا کرد و ماجرا تمام شد ولی مطمئنم بقیه همکلاسی ها دلشان از این موضوع خیلی خنک شد!

چرا باید دائم حالت تدافعی و نگاه بالا به پایین داشته باشیم که این اتفاق بیوفتد؟

منظورم این نیست که از همه اشتباهات کوچک و بزرگ یادگیرندگان بگذریم تا مبادا جز گروه مچ بگیران برویم. نه به طور کلی نباید خودمان را بی نقص و دانای کل نشان دهیم، همین.

.

بهترین برخورد با سوتی هایمان این است که با خنده و طنز از سوتی خودمان یاد کنیم. مثلا اگر واژه ای را اشتباه گفتیم خودمان آن را تکرار کنیم و بخندیم. باور کنید هیچکس بخاطر یک سوتی شما گمان نمی کند که شما بی سوادید.

وقتی سعی می کنید سوتی را ماس مالی کنید، اتفاقا کاملا مخاطبانتان متوجه می شوند و احتمالا بعدا هم در غیاب شما از سوتی تان یاد می کنند. ولی وقتی خودتان آن را تکرار کنید و از آن به طنز و در جاهای دیگر بحث هم یاد کنید اتفاقا هم جو کلاس شاد و صمیمی می شود هم ارتباطتان با آنها تقویت می شود و آنها هم برخورد متواضعانه را از شما یاد می گیرند.

این موضوع را برای همیشه فراموش کنید که شما برتر و بالاتر از یادگیرندگان هستید و باید بی نقص باشید، این تصور مثل دیواریست که بین خودتان و دیگران می کشید.

افرادی که چنین تصوری دارند منزجر کننده اند و هر چقدر هم که متخصص و باسواد باشند ولی تاثیرگذار نیستند و یادگیرندگان از آنها فراری اند.