اینکه این ده هزار ساعت را مدیریت کنید کاملا به برنامه ریزی خودتان بر می گردد. مثلا اگر روزی ۵ ساعت زمان صرف آن کنید، حدود پنج سال و نیم طول می کشد تا در آن موضوع به بالاترین سطح برسید.

این قانون بسیار پرطرفدار است و در منابع مختلف بارها از آن یاد شده است.

.

در واقع این قانون برگرفته شده از تحقیقات کی آندرس اریکسون، استاد سوئدی در دانشگاه فلوریدا است. او بنیان گذار تحقیقات در مورد پرورش استعداد است و روی قانون هزار ساعت نیز تحقیقات گسترده ای انجام داده است، گلدول در کتابش نتیجه تحقیق اریکسون را گزارش کرده است.

نکته جالب این است که اریکسون می گوید: «این قانون چندان دقیق نیست یا گلدول مقاله من را اشتباه خوانده!»

قانون ده هزار ساعت یک باگ مهم دارد:

این قانون اشاره ای به این موضوع نمی کند که فقط تعداد ساعت هایی که صرف تمرین می کنید اهمیت ندارد، بلکه چگونه ای گذراندن آن هم مهم است. در واقع باید کیفیت تمرین ها را هم در نظر گرفت. خیلی اوقات افرادی که باتجربه و سابقه اند اتفاقا عملکرد بهتری ندارند.

مثلا درمانگران یا سهام داران قدیمی تر که ساعات بیشتری را صرف حرفه شان کردند لزوما عملکرد بهتری ندارند. گاهی می بینیم که تازه کاران با دقت و مهارت بیشتری وارد صحنه می شوند. دلیل اصلی اش این است که بیشتر ما وقتی در زمینه ای به اندازه کافی به مهارت می رسیم، دیگر از پیشرفت خودآگاه و تمرین فکر شده دست می کشیم.

رانندگی یک مثال خوب است. در رفت و آمدهای روزمره برای بهتر دور زدن یا سرعت گرفتن تلاشی نمی کنیم. با همین حد مهارت راضی هستیم و راحتیم. اولین باری که رانندگی کردیم به تمام جنبه های رانندگی مان حساس بودیم، چطور دور بزنیم، چطور سرعتمان را کم کنیم،چطور پارک دوبل خوبی بزنیم و غیره.

ولی با گذشت زمان، این مهارت ها به صورت ثابت و نیمه خودآگاه در می آیند و درست تر این است که بگوییم رانندگی تبدیل به رفتاری خودکار در ما می شود.

اگر به قانون ده هزار ساعت اعتقاد داشته باشیم انتظار می رود که همه کسانی که گواهینامه دارند و چند سال از آن می گذرد، رانندگان درجه یک مسابقات اتومبیل رانی شوند اما این اتفاق نمی افتد.

اریکسون می گوید: «خودکار شدن مهارت، دشمن رشد آن است. اگر کارها را به صورت خودکار انجام دهیم توانایی کنترل آن را از دست می دهیم.»

.

تحقیقات اریکسون نشان می دهد به جای اینکه ده هزار ساعت تمرین کنید، باید تمام و کمال مشغول تمرین هدفمند باشید. ابن نوعی خاص از تمرین است که با هدفی مشخص و سازوکاری دارای بازخود روی مهارتی کوچک بارها و بارها کار می کند.

بازخوردها معمولا از طرف استاد یا راهنمایی با تجربه ارائه می شود. وقتی به مهارت های کوچک مسلط شدید به تدریج می توانید سراغ کارهای دشوارتر بروید.

.

اریکسون تحقیقی انجام داد که در آن نوازدگان ویلن را مورد بررسی قرار داد تا ببیند تمرین هدفمند چه تاثیری دارد.

او متوجه شد تمام نوازندگان، در هفته حدودا میزان یکسانی را صرف تمرین می کنند، اما نوازندگان برتر تمرین شان هدفمند تر است. او این تحقیق را در مورد دانشجویان، شطرنج بازان و هنرجوایان هم تکرار کرد و نهایتا مطمئن تر شد که راز تبدیل شدن به بهترین ها در هر حرفه و هنری تمرین هدفمند است. یعنی تمرینی که به واسطه آن دایم روش های ذهنی جدیدی را به دست بیاورید و توانایی خود را بهبود بخشید.

The post باگ قانون ده هزار ساعت! first appeared on سمیه رزبان.

یکی از معلمانم به نام خانم بزرگمهر که معلم ادبیات مقطع راهنمایی مان بود و دوستش داشتم. برایم نوشته بود که امیدوارم همیشه بهترین دوست ها را انتخاب کنی. ادبی تر نوشته بود البته ولی مضمونش همین بود.

یاد جمله ای از حضرت محمد افتادم: «همنشین شایسته همانند عطر فروش است ، اگر چیزی به تو ندهد بوی عطرش به تو خواهد رسید. »

داشتم با خودم فکر می کردم که از آن دوران که معلمم چنین آرزوی زیبایی برایم کرد، چه دوستی هایی را تجربه کردم و در ذهنم دوستان فعلی ام را مرور کردم.

می گویند ما میانگین ۵ نفری خواهیم شد که بیشترین ارتباط را با آنها داریم. پس ذهنم درگیر این شد که اگر من میانگین ۵ نفری شوم که روزانه بیشتر با آنها تعامل دارم و ارتباط عمیق تری با آنها دارم، آیا نتیجه رضایت بخش خواهد بود؟

بعد از کمی محاسبه میانگین دیدم وضعیت رضایت بخش است! و خدا را شکر کردم که دوستان خوبی را در مسیرم قرار داده است. افرادی که از آنها الهام می گیرم و در جریان گفتگو با آنها رشد می کنم.

.

سوال بعدی که از خودم پرسیدم، این بود که ویژگی مشترک این ۵ نفر مهم زندگی ام، چیست؟

پاسخی که به آن رسیدم این بود که ویژگی مشترک این پنج نفر آن است که همیشه حرف تازه ای برای گفتن دارند. دایم در پی تجربه های جدید و یافته های جدیدند و هر موقع با آنها صحبت می کنم چند موضوع جدید مطرح می شود.

برخی از آدم ها غالبا راکدند، مثلا امروز بعد از یک سال عزیزی را دیدم که اتفاقا خاطرات کودکی عمیقی را با او داشتم و هنوز هم دوستش دارم ولی سال هاست از او فاصله گرفتم. دلیل اصلیش این است که حرفایش، تجربه هایش، رفتارهایش فرقی با آن زمان نکرده، هر موقع او را می بینم نه چیز جدیدی خوانده نه گوش داده نه تجربه ای جدید آگاهانه ای داشته تا در مورد آن صحبت کنیم. گاهی حتی با خودم فکر می کنم که عقب گرد هم داشته است. آن زمان شور و حال بیشتری داشت ولی الان آن را هم ندارد.

ولی دو نفر از دوستان نزدیکم که این روزها دائما با آنها در تماسم را حدود یک سال است که می شناسم و غالبا این ارتباط مجازی بوده است بخاطر فاصله مکانی زیادمان، ولی گفتگو با آنها بسیار برایم لذت بخش و انگیزه دهنده است.

.

خیلی از مواقع که خسته می شوم، بی انگیزه می شوم و کم می آورم، همین گفتگوهاست که به دادم می رسند. منظورم این نیست که همیشه صحبت های مثبت و جدی بینمان رد و بدل می شود نه گاهی اتفاقا کاملا فضا عوض می شود و وارد کانال لودگی می شویم!

ولی در مجموع همنشینی با افرادی که اهل رشد و یادگیری اند، باعث می شود که درجا نزنیم، وقتی بی انگیزه و کم کار می شویم ناخودآگاه یاد آنها می افتیم و خجالت زده می شویم که چرا راکد ماندیم.

بنظرم این یک معیار خوب برای انتخاب ۵ نفر اصلی زندگی مان است. شما چطور فکر می کنید؟

دوستان نزدیک شما چه ویژگی مشترکی دارند؟

The post مهم ترین ویژگی دوستان نزدیکمان… first appeared on سمیه رزبان.

مثلا

کم تر سخن بگوییم تا کمتر گند بزنیم،

کلی و مبهم حرف بزنیم تا دردسر نشود،

اگر از صاحب منصبی نقدی داریم، سکوت کنیم تا آسیب نبینیم،

اگر معلم یا استادمان حرف پرت و پلایی می زند مخالفت نکنیم، تا نمره مان احیانا کم نشود!

از ضعف های خودمان نگوییم تا کسی نقطه ضعف نگیرد،

با کسی درد و دل نکنیم چون شاید دوست امروز، دشمن فردایمان شود!

بی پرده جانب کسی را نگیریم تا به دردسر نیوفتیم.

.

همیشه هم دیده ایم که افراد محافظه کار درون سیستم ما راحت تر رشد می کنند و این افراد معمولا رمز موفقیت شان را هم همین محافظه کار و پَپه بودنشان می دانند و دیگران را که شجاعانه اظهار نظر می کنند را بی سیاست می نامند.

ولی من آدم هایی را دوست دارم که آزادند و مستقل، برای تایید گرفتن از کسی یا کسانی حرف خود را قورت نمی دهند یا حرف خود را با واژه هایی مبهم و کلی کادوپیچ نمی کنند.

بنظرم انسان هایی در طول تاریخ ماندگار شدند، تاثیر گذاشتند و در دل ها نفوذ کردند که شهامت داشتند آنچه دیگران قورت می دهند، را بیان کنند. البته با یک پشتوانه قوی. یعنی از روی تامل، تحلیل و مطالعه. همچنین در زمانی مناسب و فضایی مناسب.

بله نقطه مقابل محافظه کار بودن این نیست که بی ادبانه، نابجا و شتاب زده اظهارنظر کنیم. بلکه این اظهارنظر باید پیشینه ای نیز داشته باشد.

من از آدم های محافظه کار بیزارم. آدم هایی که همیشه طوری رفتار می کنند که نه سیخ بسوزد نه کباب، همیشه به ظاهر زیبا ولی به درد نخور صحبت می کنند و هیچ وقت نمی توانند تغییری ایجاد کنند و حتی خودشان رشد واقعی را تجربه کنند.

شاید فرد محافظه کار با خود می اندیشد که با این کار خود را در منطقه امن قرار داده است ولی این نامش منطقه امن نیست بلکه یک برکه گندیدهِ بدبو است.

The post در باب محافظه کاری first appeared on سمیه رزبان.

این شکلی به موضوع نوشتن نگاه نکرده بودم، در این روزها که بنظر می رسد همه آدما مشغول کارهای مهم و بزرگند و همه از کمبود وقت و زیاد بودن کارهایشان گله دارند، اگر از دورتر به زندگی خودمان و اطرافیانمان نگاه کنیم متوجه این موضوع می شویم که درگیر کلی کارهای بنظر فوری و مهم هستیم که نهایتا ارزش خاصی هم ایجاد نمی کنند.

کمتر کسی توانسته است تمایز ایجاد کند.و چقدر ایجاد تمایز مهم است چون روی همه ابعاد زندگی ما تاثیر می گذارد. اعتمادنبفس را بالا می برد، حال را خوب می کند و همراهش اعتبار و پول می آورد.

و یکی از راه های خوب ایجاد تمایز نوشتن مداوم است. کاری که به قول جولی اکثرا انجام نمی دهند. کاری که رشد دهنده است. کمتر کسی حاضر است بهای این تمایز را بدهد و پای نوشتن بماند.

جولی در این فیلم یک زن ۳۰ ساله کارمند است که از روزمرگی و اینکه نتوانسته استعدادهایش را شکوفا کند خسته شده است و اینبار تصمیم می گیرد شروع کند به وبلاگ نویسی. به این نتیجه می رسد که به آشپزی علاقه دارد. یک چالش برای خودش تعریف می کند که در ۳۶۵ روز آینده ۵۰۰ دستور غذا را در وبلاگش به اشتراک بگذارد.

مادرش او را سرزنش می کند، می گوید احمق است و چرا هر روز وقت صرف وبلاگی می کند که مخاطب ندارد ولی به تدریج وبلاگ دیده می شود. بقیه داستان را خودتان ببینید.

مهم نیست از چه می نویسیم. از آشپزی، روزمرگی، داستانی تخیلی، تحلیل یا مطالب تخصصی. تداوم در این مسیر تمایزی ماندگار ایجاد می کند…

The post تمایز first appeared on سمیه رزبان.