یکی از این سواد ها که شاپیرو و هوگس (Shapiro and Hughes) اولین بار عنوانش کردند، “سواد فناوری های نوظهور” (Emerging technology literacy) نام دارد.

سواد فناوری نوظهور یعنی توانایی سازگاری مداوم با فناوری های جدید. یعنی اینکه فناوری های جدید را بتوانیم درک کنیم، ارزیابی کنیم و از آنها استفاده کنیم. با عبارت دیگر اسیر ابزارهای قدیمی نشویم و بتوانیم با استفاده از ابزارهای جدید، تصمیمات هوشمندانه ای بگیریم.

سواد فناوری های نوظهور به عنوان یکی از سوادهایی مطرح شده است که برای انسان قرن بیست و یکم ضروری است. این موضوع در ده ماه گذشته که شاهد شیوع کرونا و تاثیر عمیق آن روی ابعاد مختلف مان بودیم، بسیار نمود پیدا می کند.

از خودتان بپرسید در همین چند ماه چقدر توانستید سبک زندگی، تحصیل و کارتان را با شرایط جدید وقف دهید و هوشمندانه از فناوری های جدید برای رسیدن به اهدافتان استفاده کنید؟؟

همه دیدیم که در این مدت عده ای رشدشان چند برابر شد چون سواد فناوری نوظهرشان بالا بود و عده بسیاری نیز زیر بار این تغییرات له شدند. دچار افسردگی، افت و ورشکستی شدند.

عمه من مدرس زبان عربی است، در واقع معلم بازنشسته است ولی تا قبل از همه گیر شدن کرونا همچنان در آموزشگاه و مراکز مکالمه عربی تدریس می کرد، چند روز پیش با او صحبت می کردم، انتظار داشتم در این مدت با توجه به سن و سال و پیشینه ای که از او سراغ داشتم آموزش هایش تعطیل شده باشند، اما گفت تعداد شاگردانش بیشتر شده است، حالا کلاس های مجازی اش را راه انداخته و دویست شاگرد دارد! روز به روز هم بیشتر می شوند.

بسیار خوشحال شدم و او را تحسین کردم. می بینید افرادی که توانستند شرایط خود را هوشمندانه با فناوری های جدید وقف دهند، دریچه های جدیدی به رویشان باز شد.

***

اما برویم سراغ دومین نوع سواد که بسیار نظرم را جلب کرد. نام این سواد “سواد چندفرهنگی” است. کورِدس (Cordes) سال ۲۰۰۹ از این سواد گفت. سواد چندفرهنگی یعنی اینکه بتوانیم باورها و ارزش های فرهنگ های دیگر را تصدیق کنیم، مقایسه کنیم، تقدیر و یا حتی با آنها بدون تعصب مخالفت کنیم.

درک درستی از نقاط اشتراک و تفاوت های فرهنگی داشته باشیم، بتوانیم تنوع را بپذیریم و نسبت به فرهنگ خود تعصب نداشته باشیم.

خودتان بهتر می دانید که وضعیت ما از لحاظ سواد چندفرهنگی چگونه است، طبیعی هم هست چون این فرصت را نداشتیم تا تنوع و تکثر را ببینیم. از طرفی دیگر بخاطر عقاید ایدئولوژیک و رسانه یک سویه مان دایم از کودکی این پیام را گرفته ایم که فقط ما به حقیقت دست یافته ایم و لاغیر و کل دنیا می خواهند با توطئه ایدئولوژی ما را نابود کنند!

بگذریم.

خوشبختانه فناوری از این لحاظ هم نویدبخش تغییرات مثبت است، کافیست کمی زبان انگلیسی بلد باشیم و دسترسی به اینترنت داشته باشیم. به راحتی می توانیم با دیدگاه ها و سبک زندگی افراد مختلف آشنا شویم و یا حضور در گروه ها و کلاس های چندفرهنگی را تجربه کنیم و این سواد را در خودمان تقویت کنیم.

بنظرتان در عصر حاضر دیگر نیازمند چه نوع سوادهایی هستیم که شاید در دهه های گذشته اهمیت آنها کمرنگ تر بود؟

The post سواد های جدید! first appeared on سمیه رزبان.